01
Οκτ.
07

Η μόλυνση του Ασωπού και ο ρόλος των βιομηχανιών

Τις τελευταίες ημέρες τα μέσα ενημέρωσης ανακάλυψαν τον Ασωπό και το προβλήματα που προέκυψαν με τη μόλυνση των υδάτινων πόρων. Ποιος φταιει για την οικολογική καταστροφή; Μα βέβαια αυτές οι άθλιες βιομηχανίες που δεν σέβονται το περιβάλλον και σκέφτονται μόνο το κέρδος. Για άλλη μια φορά δαιμονοποιούμε τους επιχειρηματίες με χαρακτηριστική ευκολία, αντί να ανακαλύψουμε τη ρίζα του προβλήματος.

Δεν αμφιβάλλω ότι οι βιομηχανίες παράγουν απόβλητα και τα ρίχνουν στα ποτάμια. Άλλα η πολιτεία δεν πρέπει να εφαρμόζει τους νόμους και να υποδεικνύει στη κάθε μεταποιητική επιχείρηση πως να διαχειρίζεται τα περιβαλλοντικά ζητήματα; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

Όταν μια βιομηχανία/ βιοτεχνία θέλει να βγάλει άδεια λειτουργίας/ εγκατάστασης είναι υποχρεωμένη να υποβάλλει στην αρμόδια αρχή (νομαρχία ή περιφέρεια ή ΥΠΕΧΩΔΕ ανάλογα με τη περίπτωση) μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Με βάση τη μελέτη πραγματοποιείται επιτόπιος έλεγχος και εκδίδονται περιβαλλοντικοί όροι για τη λειτουργία της επιχείρησης. Στη πράξη όμως δεν συμβαίνουν τα παραπάνω. Οι αρμόδιες αρχές βρίσκουν διάφορα προσχήματα για να μην εκδώσουν περιβαλλοντικούς όρους, ζητάνε πρόσθετες διευκρινήσεις, δικαιολογητικά, μελέτες, καθυστερούν υπερβολικά (πολλές φορές πάνω από ένα χρόνο) να εξυπηρετήσουν τον επιχειρηματία. Όλα αυτά γίνονται βέβαια ώστε να μπορούν τα άθλια παράσιτα που στελεχώνουν τις νομαρχίες να απαιτήσουν μια οικονομική «διευκόλυνση» (το οποίο συνήθως υπερβαίνει το χιλιάρικο). Οι επιχειρηματίες δεν αντέχουν τις καθυστερήσεις και τα χαμένα έσοδα και σκανε τη μίζα για να γίνει η δουλειά τους. Πραγματοποιείται και ένας επιτόπιος έλεγχος που θα διαρκέσει περίπου πέντε λεπτά για να δικαιολογηθούν και τα εκτός έδρας χρήματα του ελεγκτή (δεν τους έφτανε η μίζα).

Ως αποτέλεσμα η βιομηχανία λειτουργεί ανεμπόδιστη χωρίς να υπάρχει αρμόδιο όργανο να της υποδεικνύει πως να διαχειρίζεται τα απόβλητα και τους ρύπους της. Όταν παρέλθει η πενταετία και υποχρεούται να ανανεώσει τους περιβαλλοντικούς όρους, οι περισσότερες βιομηχανίες δεν μπαίνουν καν στο κόπο να τις ανανεώσουν και προτιμούν να λειτουργούν σε ημι-παράνομο καθεστώς. Η αρμόδιες αρχές δεν διαθέτουν ικανούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και δε γνωρίζουν καν ποιανού η άδεια έχει λήξει και πότε πρέπει να ανανεωθεί! Έτσι έχουμε στην Ελλάδα χιλιάδες βιομηχανίες και βιοτεχνίες που λειτουργούν παράνομα.

Κάποια στιγμή βγάζει το κράτος ένα πρόγραμμα επιδότησης για βιοτεχνίες, όπου προϋπόθεση να αιτηθείς την επιδότηση είναι να διαθέτεις άδεια! Με αυτόν το τρόπο ανανεώνεται η σχέση αλληλεξάρτησης κράτους-επιχειρηματιών με τις γνωστές συνέπειες. Οι επιχειρηματίες δίνουν μίζες στα παράσιτα και ως αντάλλαγμα ο επιχειρηματίας παίρνει κρατικό χρήμα (θα φτύσει αίμα ως που να το πάρει).

Αν το κώλοσυστημα μας δεν ήταν τόσο διεφθαρμένο θα γινόταν ουσιαστικός έλεγχος στις βιομηχανίες και δεν θα είχαμε τα φαινόμενα ρύπανσης των ποταμών. Η πολιτεία οφείλει να είναι σύμβουλος και συνεργάτης του βιομήχανου. Πρέπει να βάζει μπροστά τη προστασία του περιβάλλοντος και όταν χρειάζεται να επιβάλλει αυστηρά πρόστιμα. Δυστυχώς οι υπάλληλοι των αρμόδιων αρχών κοιτάνε μόνο τη τσέπη τους, και για μένα αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της καταστροφής του Ασωπού.

Advertisements

2 Responses to “Η μόλυνση του Ασωπού και ο ρόλος των βιομηχανιών”


  1. 1 nikos10
    Οκτώβριος 1, 2007 στο 11:44 μμ

    Εντάξει, να δεχτώ όσα υποστηρίζεις. Δε διαφωνώ ότι υπάρχουν και μίζες και έλεγχοι δεν γίνονται κ.λπ. κ.λπ.

    Όμως ο έλεγχος είναι περιττός, αν ο κάθε ιδιοκτήτης βιοτεχνίας ή βιομηχανίας φρόντιζε που και που να είναι (για 5 λεπτά μόνο) άνθρωπος.

    Είδες μήπως την εικόνα του αγωγού που καταλήγει στον Ασωπό; Είδες τι βγαίνει από μέσα; Πρέπει να καθοδηγήσει το κράτος τον αναίσθητο που ευθύνεται για αυτό; Δηλαδή τι καθοδήγηση χρειάζεται για να μην ξεφορτώνεται τα λύματα στο ποτάμι.

    Όσον αφορά τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, επίτρεψέ μου να σου πω ότι το σύστημα είναι εξαρχής λάθος: πού ακούστηκε να τις συντάσσουν οι ίδιες οι ενδιαφερόμενες βιομηχανίες, επιχειρήσεις κ.λπ.; Μήπως θα έπρεπε να δημιουργηθεί μία ανεξάρτητη επιστημονική υπηρεσία (δεν λέω κρατική), ίσως εντός των σχετικών πανεπιστημιακών τμημάτων, που να επιφορτιστεί αποκλειστικώς με τη σύνταξη αυτών των μελετών;

  2. 2 greeknetizen
    Οκτώβριος 4, 2007 στο 3:15 μμ

    Έχεις δίκιο όταν λες ότι πολλοί βιομήχανοι και βιοτέχνες θα μπορούσαν να γίνουν λίγο περισσότερο άνθρωποι. Δυστυχώς το πρόβλημα βρίσκεται στη παιδεία μας. Καθημερινά βλέπω γαϊδούρια (μικρά και μεγάλα) να εκσφενδονίζουν από το παράθυρο του αυτοκίνητου τους διάφορα αντικείμενα (από τσιγάρο μέχρι κουτάκι αναψυκτικού). Φαντάζομαι πολλοί κάτοικοι του Ωρωπού που ξεσηκώθηκαν για το μόλυνση του Ασωπού ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία των ανθρώπων. Πρέπει σαν άνθρωποι να αλλάξουμε νοοτροπία και να περνάμε αυτή τη νοοτροπία στα παιδιά μας.

    Όσο για τη πρόταση σου να συντάσσει κάποια ερευνητική αρχή της μελέτες είναι ενδιαφέρουσα, άλλα υπάρχει ένα θέμα πρακτικότητας. Η κάθε βιομηχανία (ιδιαίτερα η εξειδικευμένες) έχει τον δικό της σύστημα παραγωγής, χρησιμοποιεί τη δικιά της τεχνογνωσία, συγκεκριμένες πρώτες ύλες. Πόσο εύκολο είναι για μια ερευνητική αρχή που δεν είναι κοντά στη καθημερινότητα της βιομηχανίας να συντάσσει αυτές τις μελέτες;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: